خبرگزاری آفتاب یزد

فردریش مرتس صدراعظم آلمان در طول سفر اخیر خود به سرزمین های اشغالی و دیدار با بنیامین نتانیاهو نخست وزیر این رژیم اعلام داشت که هنوز برای دانستن چگونگی اجرای طرح صلح [در غزه] خیلی زود است و این فقدان قطعیت یکی از دلایلی است که آلمان کشور فلسطین را به رسمیت نشناخته است.

وی گفت: «ما در آینده ای قابل پیش‌بینی نیز چنین اقدامی نخواهیم کرد، زیرا چنین کشوری در حال حاضر فاقد شرایط لازم برای عملکرد به عنوان یک کشور مستقل است.»

سفر مرتس در سایه نسل‌کشی رژیم اسرائیل علیه غزه انجام شد، اگرچه مرتس، رهبر یکی از سرسخت‌ترین حامیان صهیونیست ها، اقدامات تل آویو را نسل‌کشی نمی‌داند. در این بین ادعای آلمان درباره این که اقدامات رژیم صهیونیستی در غزه را نسل کشی نمی داند در کنار حمایت های برلین از تل آویو، موضوع تبانی آلمان را در نسل کشی در غزه مطرح کرده است.

صدراعظم آلمان در پاسخ به این سوال که آیا قصد دارد نتانیاهو را با وجود حکم بازداشت بین‌المللی صادر شده برای نخست وزیر رژیم صهیونیستی توسط دادگاه کیفری بین‌المللی به آلمان دعوت کند، گفت که احتمال چنین سفری مورد بحث قرار نگرفته است. او همچنین گفت که از تحریم‌های اروپایی علیه رژیم اسرائیل حمایت نمی‌کند.

دیدار مرتس تنها چند هفته بعد از این که آلمان بخشی از تحریم های این کشور علیه صادرات سلاح به رژیم صهیونیستی را لغو کرد، صورت گرفت و صدراعظم آلمان روز یکشنبه نیز ورود به مرحله دوم طرح آتش بس را در غزه خواستار شد و در بیانیه مشترک با نتانیاهو گفت که ما به اجرای فاز دوم طرح صلح نیاز داریم.

جایگاه برلین در تامین تسلیحات نظامی تل‌آویو

بر اساس گزارش موسسه بین المللی تحقیقات صلح استکهلم (SIPRI) بین سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ میلادی، آمریکا بزرگترین تامین کننده سلاح برای رژیم اسرائیل بود که ۶۹ درصد از تجهیزات نظامی آن را تامین می کرد.

بر اساس این گزارش، آلمان در رتبه دوم تامین کنندگان بزرگ تسلیحات رژیم صهیونیستی قرار داشت و ۳۰ درصد نیاز این رژیم به سلاح را تامین می کرد. در مجموع واشنگتن و برلین در تامین ۹۹ درصد از واردات سلاح های نظامی رژیم اسرائیل نقش دارند.

آلمان در سال ۲۰۲۳، مجوز صادرات سلاح به ارزش ۳۲۶ میلیون و ۵۰۰ هزار یورو را به رژیم صهیونیستی صادر کرد که افزایشی ۱۰ برابری نسبت به صادرات سلاح (به ارزش ۳۲ میلیون و ۳۰۰ هزار یورو) در سال ۲۰۲۲ را داشت.

بر اساس این گزارش، از سال ۲۰۰۳ میلادی، آلمان سلاح هایی به ارزش سه میلیارد و ۳۰۰ میلیون یورو به رژیم اسرائیل فروخته است. از جمله آنها تجهیزات دریایی ناوچه «ساعر ۶» است که در حمله به غزه و اعمال محاصره دریایی استفاده شد.

رژیم صهیونیستی همچنین زیردریایی‌های کلاس دلفین ساخت آلمان را در اختیار دارد که بخش اصلی ناوگان زیردریایی نیروی دریایی رژیم اسرائیل را تشکیل می‌دهند.

آلمان علاوه بر این، طیف گسترده‌ای از مهمات کوچک‌تر را به رژیم اسرائیل فروخته است که شامل راکت‌انداز دوش‌پرتاب «ماتادور» می شود که از سال ۲۰۰۹ توسط ارتش رژیم صهیونیستی مورد استفاده قرار گرفته است. این تجهیزات همچنین شامل موشک‌ها و موتورهای تانک‌ها و سایر خودروهای زرهی است.

در سوم دسامبر (۱۲ آذر)، بلومبرگ گزارش داد که تل آویو سامانه دفاع موشکی ضد بالستیک دوربرد «آرو ۳ » (Arrow 3) را به آلمان تحویل خواهد داد. این اولین قرارداد بزرگ تدارکاتی این کشور پس از ارزیابی مجدد قابلیت‌های دفاعی ناشی از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ است. توافقی که کمی بیش از ۲ سال پیش امضا شد و بزرگترین قرارداد صادرات دفاعی رژیم اسرائیل تاکنون را تشکیل می‌دهد. توافقی که بیش از سه میلیارد و ۶۰۰ میلیون یورو (چهار میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار) ارزش دارد و شامل سیستم‌های پرتاب، مهمات و رادار می‌شود.

برلین به بهانه حق رژیم صهیونیستی برای دفاع از خود به فروش تسلیحات به این رژیم ادامه می دهد. این کشور ۲۴ نوامبر (۳ آذر) محدودیت های صادرات سلاح به رژیم اسرائیل را پایان داد و مدعی شد بعد از آتش بس وضعیت غزه تثبیت شده است. حمایت برلین به رغم تداوم نسل کشی صهیونیست ها حتی بعد از آتش بس ادامه دارد.

حملات رژیم صهیونیستی از زمان اعمال آتش بس در ماه اکتبر تاکنون دست‌کم به شهادت ۳۶۰ فلسطینی و مجروح شدن ۹۲۲ نفر منجر شده است. دفتر رسانه ای غزه به مستندسازی ۵۹۱ مورد نقض آتش بس توسط ارتش رژیم صهیونیستی پرداخته است. این رژیم همچنان کمک ها را محدود می کند و فقط اجازه ورود ۲۰ درصد از کامیون ها به غزه را داده است.

آلمان بزرگترین شریک تجاری رژیم صهیونیستی در اروپا

به غیر از صادرات سلاح، آلمان پنجمین شریک صادراتی بزرگ رژیم اسرائیل و بزرگترین شریک تجاری این رژیم در اروپا است و مبادلات تجاری قابل توجهی در زمینه فناوری، ماشین‌آلات و داروسازی دارد.

همچنین بر اساس گزارش های منتشر شده، در سال ۲۰۲۳، رژیم اسرائیل ۲ میلیارد و ۶۴۰ میلیون دلار کالا عمدتا در حوزه فناوری‌های پیشرفته و الکترونیک به آلمان فروخته است.

در همین سال، آلمان کالاهایی به ارزش پنج میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار به رژیم تل آویو فروخت که عمدتا شمال ماشین آلات و قطعات الکترونیکی بود. خودرو و محصولات دارویی نیز جزو صادارت آلمان بوده اند.

آلمان همچنین نقش فعالی در سرمایه گذاری در بخش فناوری رژیم اسرائیل دارد و همکاری هایی را از طریق شرکت های بزرگی مانند زیمنس و شرکت محصولات دارویی بایر در حوزه تجاری با رژیم صهیونیستی انجام می دهد.

سرکوب حامیان فلسطین در آلمان

بعد از حمله ۷ اکتبر (طوفان الاقصی) اولاف شولتس صدراعظم پیشین آلمان اولین رهبر گروه هفت بود که از سرزمین های اشغالی دیدن کرد و مدعی شد که دفاع، حق این رژیم است. این موضع برلین در حالی مطرح شد که به گفته تحلیلگران سازمان ملل متحد رژیم صهیونیستی تنها یک قدرت اشغالگر است که نمی تواند حق دفاع از خود را داشته باشد.

دولت برلین در ۲ سال نسل کشی رژیم صهیونیستی علیه ساکنان غزه، بارها اقدامات حمایتی از مردم این باریکه را در آلمان سرکوب کرده اند. برلین همچنین منتقدان سیاست خود در قبال غزه را هدف قرار داده و بارها معترضان را بازداشت کرده یا از برگزاری رویدادهایی برای حمایت از حق فلسطین جلوگیری کرده است.

از زمان حملات ۷ اکتبر ۸۰۱ تظاهرات در نقاط مختلف آلمان در خصوص مساله فلسطینی ها و صهیونیست ها برگزار شده که بیشترین موارد (۶۷۰ مورد) به حمایت از فلسطین مربوط بوده است.

حمایت آلمان از اسرائیل به بهانه روابط ویژه

آلمان، همچنین حمایت از رژیم صهیونیستی را به دلیل روابط «ویژه» با تل آویود توجیه کرده است؛ چنین حمایتی سابقه ای تاریخی دارد که به ویژه به دنبال جنگ جهانی دوم و مساله هولوکاست بروز یافت.

برلین در دوران پس از جنگ جهانی دوم به دنبال مقابله با گذشته خود از طریق امضای توافقاتی با جامعه یهودیان در سال ۱۹۵۲ بوده است. این کشور در مجمع عمومی سازمان ملل متحد رویکردی محتاطانه را اتخاذ کرده و اغلب رای ممتنع به انزوای کامل رژیم اسرائیل می دهد و تلاش می کند در حمایت از حقوق بین المللی و راه حل دو کشور مستقل، رای مثبت دهد.

مرتس در دیدار اخیر خود از سرزمین های اشغالی پس از اذعان به «مسئولیت تاریخی پایدار» کشورش در قبال کشتار جمعی یهودیان در طول جنگ جهانی دوم، گفت: «آلمان باید از موجودیت و امنیت اسرائیل دفاع کند».